This is the paperless form of a folio which can be shared to anyone interested to read my thoughts. The title page is the Filipino version of "Coffee and Fireplace". Coffee because it has been my all-time-favorite drink when writing, reading or even doing nothing. The fireplace has always been my frustration when I lived in Baguio for 3 years. I just love to imagine myself writing in front of the fireplace, in a cold place like Baguio while sipping Coffee. ^.^
About Me
- KAPE at PUGON
- My thoughts about love life, and happiness were greatly influenced my childhood and experiences in life I could never regret.
Wednesday, December 7, 2011
One More Chance
"I already gave 5 years of my life, it's about time you give me what i want' : Basha
--asking for freedom.
"I don't even know kung tama 'tong ginagawa ko, pero alam ko kailangan ko nang tapusin 'to." : Basha ( Bea Alonzo)
--as the song goes "there's never a right time to say goodbye, but you know, you gotta go.. on separate ways"..
"What if? hindi ko na gusto to. what if we're not growing together anymore? what if we could be HAPPIER pero nagtiyatiyaga lang tayo. : Basha
--this line was so sad. The feeling's no longer mutual. It's hard to stay in a relationship when you're not moving on the same direction as your partners'.
"Alam mo yung feeling na parang sinusuko ko na sayo lahat! Poy nakakasakal eh, nakakasawa. I wanna stop wondering, what if.. I want to know what is." : Basha
--Ouch! Undecided!
"Alam mo ba'yung three month rule, ha?! Lahat ng nagmahal at nasaktan alam 'yun! Kailangan mo muna maghintay ng three months bago ka magka-boyfriend ulit! Ba't ba kating-kati kang palitan ako?! May dalawang linggo pa'ko bash!" : Popoy
--I was crying real' hard when Popoy threw this line to Basha. Gosh! It was full of emotion. He was so hurting, and was hopeless. :c
"Lahat na ginawa ko! anu pa gusto mong gawin ko!? Put****naman bash! ganyan ka ba katigas!?" : Popoy
--Strong and powerful line! (oo nga naman!)
"Mahal kita, at ang sakit sakit na" :Popoy
-- I seriously wanna hug Lloydie when he said this. he was crying like a baby. And that added emotion to the viewers. i swear, everyone in the moviehouse was saying "awww.." I bet, they started hating basha in this scene.
"I love you and I will tell you everyday, Everyday until you forget the things that hurt. I hate the things that make you hurt And how I wish I could take them away. If only it could be done, I'll do it for sure. " : Trisha (Maja Salvador)
--"..but I can't do it.. because you won't let me.." She knew from the start that she's a rebound. But she took the risk because he loves Popoy genuinely.
"Yun ba ang tingin mo? Popoy, I just made a choice!" : Basha
--wrong move basha. wrong move. :s
"She love me at my WORST, You had me at my BEST. at binalewala mo lang lahat yon. and you chose to BREAK my heart."
--Slap of Reality.
"Don't ever think it was a mistake to choose to find yourself, to choose to love yourself a little bit more" : Mark (Derek Ramsey)
--sometimes, we forget who we really are when we enter a relationship. We get too engaged with the situation that we unconsiously lose ourselves.
"Minsan, it's better for 2 people to break up.. so they can grow up. It takes grown ups to make relationships work."
--Just like the trees, they are planted away from each other so they can have space to grow and mature. ^.^
"Ako naman ang may gusto nito diba? Pero bakit ang sakit-sakit?" : Basha
--REGRET??
"Sana kaya kong tiisin yung sakit na nararamdaman ko, kasi ako ung humiling nito diba, ako ung may gusto. Sana kaya kong sabihin sayo na masaya ako para sayo, para sa inyo. Sana kaya ko, sana kayo ko.. pero hindi eh."
---The break up wasn't easy for Bash too. There's no easy break up. It doesn't matter who initiated or wanted the break up, the point is.. in every break up, both parties feel the heartache. The intensity may not be the same, but pain is their common ground. And it's hard when you decided a break not because you're not in love with the person anymore, but because you needed to find yourself so you can love your partner more. It's even harder when the person who used to adore and love you, finds someone else to fill your space when you left.
"Ang totoo hanggang ngayon umaasa parin ako na sabihin mong ako parin. Ako na lang. Ako na lang ulit."
--It's not just Popoy who got hopeless in this movie, even Basha. She wanted the break up but she was hurting because she realized she never really wanted Popoy out of his life. She just did not want to miss out on life before settling with Popoy.
"baka kaya tayo iniiwan ng mga taong mahal naten, kase baka merong bagong darating na mas OK, na mas mamahalin tayo, yung taong hindi tayo sasaktan at paaasahin, yung nagiisang taong magtatama ng mali sa buhay naten, nang lahat ng mali sa buhay mo.."
--This is the part that broke my heart. Because Popoy was really hurting. Chino got hospitalized because his wedding got cancelled. Trisha was there, as well as Basha. All of them were hurting when he uttered this line. I can imagine how Basha felt when she heard this, it's as if she realized how much pain Popoy had experienced and that was all because of her. Trisha as well was hurting seeing Popoy still loves Basha. Because even they are together, he still feels the pain. I still can feel how much emotion Lloydie had brought to this scene. Kudos to him!
"ipikit mo ang mga mata mo, para kung masaktan man ako.. d mo makita." : Trisha
--I felt really sad for Trisha.
"Kung kaya pang ausin, pipilitin.. but if this is really what both of you need? then just be strong! magiging mahirap at masakit pero hopefully, all the pains will be worth it" : Krizzy (Dimples Romana)
--Acceptance. Move On. Hope.
"hindi mo alam kung gano ko kagustong sabihin sayo na.. sana tayo nalang, tayo nalang ulit. pero pag sa twing mararamdaman ko kung gano kita kamahal, hindi ko maiwasang maramdaman ulit lahat ng sakit. and IM SORRY. ako naman ang may kailangan ng panahon ngaun, para makalimutan ko na ang lahat ng sakit, para maalala ko ang lahat ng maganda at mabuti saten. para bumalik ang popoy na nawala nung ngkahiwalay tayo." : Popoy
--more tears. He has to get through the pain. To remember all the good things and forget how much she had caused him. It takes time to heal the wounds. But it will surely heal.
"I want my HEART to stop breaking, sana pag naging tayo na ulit, kaya na kitang mahalin ng buong buo. na walang halong takot kung masaktan man tayo ulit."
--I thought this is gonna be the ending line of the movie. It did broke my heart bigtime!
Sunday, December 4, 2011
"Paano na kaya?" striking lines!
This is the compilation of the remarkable lines from the movie. I hope you find one that will leave a mark in your heart. ^.^
1. Kahit naman sino, kapag iniwanan ng mahal nya, masasaktan talaga. Buti na lang may bestfriend ako, kami na lang kaya? Tama kaya ang ginawa ko? O minadali ko ang lahat? - Bogs Marasigan
2. Pumayag na akong maging pamalit para hindi ka na masaktan, kasi bestfriend mo ko. Kasi mahal kita. Ako ba mahal mo? O ako lang ang nagiisip na mahal mo rin ako? - Mae Chua
3. Sana minsan makita mo rin ako. Kasi ako, ang nakikita ko, ikaw lang. Bogs, tayo na lang. Akin ka na lang. - Mae Chua
4. Mae, alam mo, iba ka rin eh. Ang swerte swerte ko sayo. Eh paano ba naman, lahat ng gusto ko, alam mo. Para na kasi kitang kapatid. Pwede ka na ngang pumasang nanay ko eh. Basta Best friend, walang iwanan ha. - Bogs Marasigan
5. “Alam mo araw-araw sinasampal-sampal ko `tong sarili ko para magising ako sa katotohanan. Pero ganun naman talaga diba? Lahat ng nagmamahal nagpapakatanga, kaya tanga na kung tanga.. pero mahal kita! gago ka!” - Mae Chua
6. Ayan! Diyan tayo sablay eh! Sa ‘Mahal kita, kaya lang…’ Bakit hindi pwede na simpleng “Mahal kita!’ Yun lang naman gusto marinig ng iba e!” - Mae Chua
7. BOGS: Minahal kita. Mahal na mahal kita.
MAE: Ang sarap pakinggan; mas masarap paniwalaan… Pero hanggang kelan? Bukas makalawa, may bagong darating; may bagong pagseselosan. It’s not you, it’s me. I’m so insecure. No love is enough for me— not even yours.
8. Bakit ba sa lahat ng bagay lagi na lang akong pangalawa? Sana kahit minsan, maranasan ko naman ang maging una… - Mae Chua
9. Bogs: Tayo nalang kaya….Mae: Eh gago ka pala, ikaw lang naman hinihintay ko!
10. Mae magtulungan tayo, ako ang magpupuno sa lahat ng kulang..ikaw ang maging Bogs, ako ang dating Mae. Maghihintay ako..magtitiyaga ako..lahat gagawin ko hanggang sa maging okay ka na..hanggang kayo mo na mahalin sarili mo…hanggang kaya mo na akong mahalin ulit….ibalik natin lahat sa dati Mae…sa dati Mae… - Bogs Marasigan
11. Bogs: May pumilit ba sayo? sinabi ko lang naman na mahal kita dahil hindi ko na kaya.Mae: Sana lumayo ka na lang! Eh kaso, syinota mo ako eh! Syinota mo ang best friend mo
12. "Kahit sabihin ko sa sarili kong tama na, isang text mo lang nandiyan na ko, hindi kasi kita matiis eh."
13. Now I know why someone from our past has to come back….to remind us how much we’ve grown. - Bogs Marasigan
14. “Mahalaga ako sayo, pero hindi mo ako mahal.” - Mae Chua
15. "Bakit kahit anong gawin ko laging kulang?" - Mae Chua
16. "Hindi dapat panghinayangan ang bagay na pwedeng palitan."
Wednesday, November 30, 2011
Cry if you tried. ^.^
Wednesday, July 13, 2011
mabilis na lumalamig ang Kape
Tugma sa emosyon ko ang lamig ng paligid. Tinatanaw ko ang mga punong matatag na nananatili. Matatag sa kahit na sino pang nilalang sa kapaligiran. Naisip ko, marahil ginawa ang mga tao bilang kakaibang uri dahil may mga pagkakataong hindi nito kayang harapin ang lahat ng unos na maaring dumating sa kanya . Mga unos na maaring lumunod sa kanyang pagkatao. Mga unos na sumusubok sa hangganan ng pasensya niya. Mga unos na humuhubog sa tapang mo. Ang tanging abante ng tao sa iba pa Niyang nilikha, ilang beses mang matumba si Adan o si Eba, makakatayo ng tiyak sila. Hindi tulad ng mga puno. O maging ng hangin.
Malamig pa rin ang hangin. Kasing lamig ng pakikitungo nila sa akin. Sing bilis ng pagdampi ng hangin ang pagkawala nila. Hindi ko naaninag o nayapos man lang. Lumalamig na rin ang kape sa dilaw na tasa katabi na papel na sinulatan ko. Unti-unti na ring pumapait ang panlasa ko. Katulad mo. Katulad nila. Mapait at malamig ang pagtanggap sa presensya ko. Nahushagan ako base sa anyo at kulay. Sadya nga bang maling paghaluin ang lamig sa pait? O sadya lamang akong naging mapilit?